نوع مبارزه نیروهای ایرانی بین سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ مستشاری بوده و از ۲۰۱۳ اعزام نیروهای فاطمیون(افغان های شیعه) و زینبیون و بقیه بود. بین سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ گروه های تروریستی جبهة النصرة و ارتش آزاد در سوریه حضور داشتند که افکار وهابی داشتند ومخالف شدید شیعیان بودند. با شکل گیری داعش(دولت اسلامی عراق و شام) و پیشروی داعش تا مرزهای ایران و تهدید مستقیم ایرانیان به ورود به ایران و کشتار، ایران سطح مبارزه خود با تروریسم را افزایش داد و به اعزام نیرو رساند.
طبیعی هست که مبارزه با داعش هم برای ایران و هم دولت سوریه باعث افزایش جایگاه وحفظ موقعیت این دو دولت می شد و وجود دولت مرکزی اسد بسیار ضروری بود. در واقع هدف مبارزه با داعش بود، اما به تقویت دولت سوریه نیز موقتا کمک می کرد. مخصوصا با اقدامات افراط گرایانه و خشن داعش. بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ و تا حدی بعد از آن بین داعش و جبهة النصرة و ارتش آزاد جنگ های داخلی درگرفت و بعضی نیروهای دوگروه وارد گروه های یکدیگر شدند. از جمله ابومحمدجولانی که داعشی بوده و سپس عضو ارشد جبهة النصرة و بعداً تأسیس تحریرالشام و احرارالشّام. مرام سیاسی همه اینگروه ها مبارزه با ایران و ایرانی و هر متحد ایران بوده است! به همین دلیل است که در تحریر الشّام در حال حاضر گاهی اقدامات خشن به سبک داعشی ها و گاهی رفتار تا حدی معتدل تر بین افراد مشاهده می شود و این ناشی از اختلاط افراد گروه های تروریستی با سطح خشونت مختلف در اینگروه ترکیبی است. حتی احتمال جنگ داخلی بین اینگروه ها بر سر قدرت هم بسیار زیاد است.
